Noong Marso 2022, inilathala ni Kevin Rudd ang "The Avoidable War: The Dangers of a Catastrophic Conflict between the US and Xi Jinping's China". Ito ang mga obserbasyon ko tungkol sa dalawang launch discussion, sa Washington D.C. at New York. Sumasalamin ang mga ito sa usapan noon, hindi sa pagtatasa ng relasyon ngayon.
Hindi ito book review o rekomendasyon ng libro. Ang paksa ay ang argumento ni Rudd para sa "managed strategic competition", o estratehikong kompetisyong may pamamahala, na nakasaad din sa kanyang launch remarks noong Marso 2022.
- Binabanggit ng pamagat ang "US" at "China ni Xi Jinping", sa halip na "China" lang. Hindi ko ito itinuturing na coincidence. Inilalagay ng mga salitang iyon ang pamumuno ni Xi sa sentro ng argumento.
- Magkatulad ang mga inihandang pahayag ni Rudd sa dalawang event. Inaasahan iyon sa mga usapan tungkol sa iisang book launch.
- Ang impresyon ko noon ay kapansin-pansing naging mas mahigpit ang tindig niya sa China sa apat o limang taong nauna. Gayunman, diplomatic pa rin siya. Iginiit ni Ian Bremmer ang tanong kung mas ligtas bang gumamit ang US ng mas matigas na patakaran sa China. Walang tinukoy na direktang pampublikong sagot sa mga talang ito noong Marso 2022; hindi ibig sabihin noon na walang pribadong pananaw si Rudd.
- Sa iminumungkahi niyang framework, patuloy na maglalaban ang dalawang sistema. Ang pagkakaunawa ko sa mga pahayag niya ay inaasahan niyang magiging mahusay ang West sa kompetisyong iyon.
- Si Wendy Cutler ang nagpakilala sa event sa D.C., at si Chan Heng Chee sa New York. Interesante para sa akin ang pampublikong papel ng Singapore sa mga usapang ito, dahil malaki ang nakataya sa rehiyon sa kompetisyon ng US at China.
- Tungkol sa Taiwan, tinalakay ni Rudd ang hindi bababa sa isang dekadang timeframe mula sa pananaw noong Marso 2022. Pagtatasa niya iyon noon, hindi maaasahang countdown o prediksyong mapapatunayan ko. Ang tanong ko ay kung ano ang ibig sabihin nito para sa pamamahala ng nationalist sentiment: kung walang balak ang mga lider na kumilos agad, ang sobrang taas na public expectations ay maaaring mag-pressure sa kanila na kumilos nang mas mabilis.
- Iniisip ko rin noon kung nakakatulong ang US media coverage at political atmosphere sa tumpak na pag-unawa sa China, at kung nagbibigay ang mga ito ng sapat na espasyo para subukan ng dalawang bansa ang managed competition.
- Maganda ang tanong ni Bremmer tungkol sa kung ano ang maaaring mali sa pagtatasa ni Rudd, dahil limitado ang access niya sa China sa dalawang taong nauna. Kapaki-pakinabang ang tanong na iyon para sa anumang analysis, gaano man ito kapani-paniwala.
Ang mahalagang tanong sa mga talakayang ito ay kung paano patuloy na makikipagkompetensya ang dalawang bansa nang hindi nauuwi sa digmaan. Sulit isaalang-alang ang framework ni Rudd kasama ang mga palagay at limitasyon nito.